Ook geroepen Revolutie van 1789 de revolutionaire beweging die schudde Frankrijk tussen 1787 en 1799 en bereikte daar zijn eerste climax in 1789, Vandaar ancien de conventionele term "Revolutie van 1789," aanduidend het eind van regime in Frankrijk en ook het dienen om die gebeurtenis van de recentere Franse revoluties van 1830 en 1848 te onderscheiden. Hoewel de historici op de oorzaken van de Revolutie niet akkoord gaan, worden de volgende redenen algemeen aangehaald: de meer en meer rijke elite van rijke commoners-handelaars, fabrikanten, en beroeps, die vaak bourgeoisie-geproduceerd door de economische groei van de 18de eeuw worden genoemd nam zijn uitsluiting van politieke macht en posities van eer kwalijk; peasants waren zich scherp bewust van hun situatie en waren minder en minder bereid om het anachronistische en zware feodale systeem te steunen; philosophes, die sociale en politieke hervorming bepleitten, waren gelezen wijder in Frankrijk dan nergens anders; De Franse participatie in de Amerikaanse Revolutie had de overheid aan brink van faillissement gedreven; en de gewassenmislukkingen in veel die van het land in 1788, bovenop een lange periode van economische moeilijkheden komt, maakten de bevolking bijzonder rusteloos. De Revolutie vergde vorm in Frankrijk toen het controlemechanisme algemeen van financiën, Charles-Alexandre DE Calonne, het bijeenroepen van een assemblage van "notables" (prelates, grote noblemen, en een paar vertegenwoordigers van bourgeoisie) in Februari 1787 schikte om hervormingen voor te stellen die het begrotingstekort te elimineren door de belastingheffing van de bevoorrechte klassen worden ontworpen te verhogen. De assemblage weigerde om de verantwoordelijkheid voor de hervormingen te nemen en stelde het roepen van het landgoed-Algemeen voor, die de geestelijkheid, nobility, en het Derde Landgoed vertegenwoordigde (commoners) en die niet sinds 1614 waren samengekomen. Finance for building development  De inspanningen die door de opvolgers van Calonne worden geleverd om fiscale hervormingen ondanks weerstand door de bevoorrechte klassen af te dwingen leidden tot de zogenaamde opstand van de "aristrocratische organismen," release home equity in het bijzonder dat van parlements (de belangrijkste Hof van Justitie), de waarvan bevoegdheden ingekort=werden= door het bevelschrift van Mei 1788, Tijdens de lente en de zomer van 1788, was er onrust onder populace in Parijs, Grenoble, Dijon, Toulouse, Pau, en Rennes. De koning, Louis XVI, moest opbrengen; reappointing hervorming-gelet op Jacques Necker als Minister van Financiën, beloofde hij om het landgoed-Algemeen op 5 Mei, 1789 bijeen te roepen. Hij ook, in de praktijk, verleende vrijheid van de pers, en Frankrijk werd overstroomd met pamfletten richtend de wederopbouw van de staat. De verkiezingen aan het landgoed-Algemeen, die tussen Januari en April 1789 worden gehouden, vielen met verdere storingen samen, aangezien de oogst van 1788 slechte was geweest. Er waren praktisch geen uitsluitingen van de stemming; en de kiezers stelden boeken DE doléances op, die van hun grieven en hoop een lijst maakten. Zij verkozen 600 afgevaardigden voor het Derde Landgoed, 300 voor nobility, en 300 voor de geestelijkheid.